We gaan op pad

Na een kilometer of 15 zie ik in de verte een medecoureur die in z’n eentje aan het koersen is. Fijn, ik heb een richtpunt. Het windje staat tegen en met 36 in het uur rijd ik erheen. Dichterbij komend zie ik een stevige man, een stuk in de vijftig gok ik, maar met de geschoren kuiten van iemand die al z’n hele leven fietst. Ik zet even aan om ‘m te overvleugelen, dat lukt. Ik laat ‘m direct achter in de lege polder. Kleine overwinning; lekker.

Helaas moet ik in de remmen voor een stoplicht. Jammer, want ik zat er net lekker in. Keurig knijp ik in de remmen, terwijl de man die ik zojuist had ingehaald, vol door rood knalt. Niet helemaal netjes, maar ja, ik heb weer een nieuw richtpunt. Wanneer ik ‘m voor de tweede keer overvleugel, gaat ‘ie wel in m’n wiel zitten. Deze keer was ‘ie beter voorbereid dan de eerste keer.

De wieltjeszuiger

Even testen hoe taai de beste man is. 36 wordt 37, 37 wordt 38. Z’n kuiten hadden z’n taaiheid al enigszins verraden en hij blijft stoïcijns in m’n wiel zitten, zonder ook maar enigszins aanzet te geven om een keer over te nemen. Duidelijk; ik heb te maken met een wieltjeszuiger. Ook wel een wielklever genoemd. Mede omdat ik mijn eigen benen begin te voelen besluit ik het erbij te laten en te accepteren dat Peter – zo ben ik ‘m inmiddels gaan noemen – mij de komende kilometers zal blijven schaduwen. Netjes sein ik de loszittende putdeksels, de mensen die we inhalen en de verkeersdrempels.

Na een kilometer of 15 volgt weer een rood stoplicht en vanwege de drukte is ook Peter genoodzaakt om in de remmen te knijpen. Hij komt links naast me staan en ik kijk ‘m aan, wachtend op het bedankje voor al het kopwerk dat ik heb verricht. Hij gunt me geen blik waardig. Lul. Terwijl het licht nog op rood staat, vindt hij een wat rustiger moment en hij trekt zichzelf weer op gang. In de verte slaat hij af. Ik koers weer in m’n eentje verder.

Heb jij altijd een fietsmaatje in je wiel zitten? Trek dan deze sokken aan! Of geef ze cadeau om een statement te maken!

Het bericht De wieltjeszuiger verscheen eerst op Pedaleur de Charme.

Toch zijn er ook momenten dat we onszelf wat serieuzer nemen als fietser. Dat we er trots op zijn een polderrondje met 35 gemiddeld afgelegd te hebben, of een puike tijd te hebben neergezet op de virtuele Alpe du Zwift (die we noodgedwongen vaker op fietsen dan de echte Alpe d’Huez). Dan is het ook voor ons nodig om met beide voeten op de grond gezet te worden. Dat gebeurde vorige zomer, tijdens een toertochtje met Andrea Tafi en Johan Museeuw, twee grote wielerhelden uit ‘vervlogen tijden’.

Fietsen met Andrea Tafi in Toscane

Eerst even hoe we bij die toertocht terecht kwamen: een paar maanden eerder was Garikai op vakantie in Toscane en verbleef daar in de Bed & Breakfast van Tafi. Voor wie Andrea Tafi niet kent: joviale Italiaan, winnaar van zowel de Ronde van Vlaanderen als Parijs-Roubaix. Tijdens een rit door het prachtige Toscaanse landschap nodigde Tafi Garikai uit om in augustus naar de Belgische Ardennen te komen. Hij organiseerde daar de ‘Andrea Tafi Mapei Cycling Tour’, waar ook Johan Museeuw aan deel zou nemen. Voor wie Johan Museeuw niet kent: Belgische volksheld, oud-wereldkampioen, meervoudig winnaar van zowel Roubaix als De Ronde en onder wielervolgers bekend als ‘De Leeuw van Vlaanderen’.

Andrea Tafi Mapei Cycling Tour met special guest De Leeuw van Vlaanderen

Deze uitnodiging besloten we niet af te slaan en enthousiast meldden we ons op een zonnige zaterdagochtend in een dorp vlakbij Luik. Met de twee wielerlegendes en nog een stuk of 100 andere enthousiastelingen begonnen we aan een rit van zo’n 120 kilometer door de Waalse heuvels. Het eerste deel, zo begrepen we, zou een ‘gezapig tempo’ worden. Daarna, na de verzorgingspost, zou het in een strakker tempo richting het biertje bij de finish zijn. Nou, dat gezapige tempo was voor ons al behoorlijk doorbijten; dertig gemiddeld, met voortdurend korte en langere beklimmingen. Niet iets wat wij dagelijks doen. Het leek de ‘veteranen’, zowel Tafi als Museeuw waren een eind in de vijftig, makkelijk af te gaan. Bij de afgetrainde Italiaan niet verwonderlijk, maar ‘De Leeuw van Vlaanderen’ stond toch iets minder strak dan tijdens zijn profcarrière.

In elk geval: toen het na de pauze ieder voor zich was, hebben we beide heren niet meer teruggezien. In een – voor ons – aardig tempo, boemelden we richting de finish, waar de oud-profs al een tijdje aan het bier stonden. Ongeveer een half uur, berekenden we toen we naderhand wat Strava-resultaten vergeleken. Ons in de periode daarvoor zorgvuldig opgebouwde zelfvertrouwen was daarmee in een klap weggevaagd. En aangezien ons sokkenbedrijf toen nog niet bestond, zagen we er welbeschouwd ook nog eens niet goed uit. Hoe konden we hier nog een positieve draai aan geven? Dat bleek gelukkig makkelijker dan gedacht. Zittend aan een tafeltje hoorden we Museeuw wat mopperen over het hoge tempo: “Op het laatst ging het wel een stukje te hard voor me.”

Nou, daar konden we wel wat mee. “Hoe was jullie fietstocht?” “Ging heel goed. We hebben de Leeuw van Vlaanderen op een hoop gefietst.”

Of je nu hard fietst of niet, als je er maar goed uitziet. En er een mooi verhaal van weet te maken als je er eens flink afgefietst wordt.

Jelger van Weydom

Pedaleur de Charme

Het bericht Hoe wij de ‘Leeuw van Vlaanderen’ op een hoop fietsten. Of tenminste deden alsof. verscheen eerst op Pedaleur de Charme.

Moet ik lage of hoge fietssokken kiezen?

Wat ons betreft moet je hoge fietssokken kiezen! Dat ziet er een stuk beter uit en het heeft een compressie-effect. Compressie zorgt ervoor dat de doorbloeding van het onderbeen beter verloopt. Ofwel; je kunt door het geluid fietsen zonder te verzuren. Ok, dat is onzin. Maar dat het er beter uitziet is wel waar. Kijk nou zelf.

Welke lengte moet een fietssok hebben?

Fietssokken moeten – wat ons betreft – tot de onderkant van de kuit komen. En wat betreft de wetten van de UCI is dit ook het geval. De UCI bepaalde dat de sokken niet te hoog mogen zijn. Sokken tot net onder de knie zijn dus uit den boze.

Iedereen weet nog wel het moment dat Remco Evenepoel z’n sokken na de start van z’n tijdrit op het WK in Yorkshire weer omhoog trok, om zo een groter aerodynamisch voordeel te hebben. Het is inderdaad waar dat aerosokken vaak wat hoger zijn en van “snel” materiaal gemaakt zijn, om zo kostbare watts te besparen. Op het hoogste niveau zit ’t ‘m in de marginal gains. Op ons niveau zit ’t ‘m vooral in de esthetiek; hoger is mooier. Maar te hoog is lelijk. Het zijn geen voetbalkousen. Houd de onderkant van de kuit dus maar aan als stelregel.

Het bericht Moet ik voor lage of hoge fietssokken kiezen? verscheen eerst op Pedaleur de Charme.

Wij van Pedaleur de Charme zijn gek op wieleruitdrukkingen. En Chasse Patate is misschien wel een van de mooiste wielertermen die er is. Maar wat betekent het nou?

Chasse Patate

Wanneer je aan het koersen bent en je hebt de slag gemist, dan kun je twee dingen doen: je kunt balen en in het peloton blijven hangen of je kunt proberen naar de kopgroep toe te springen. Wij juichen dat tweede natuurlijk toe! Koersen met grinta! Echter zit het er dik in dat je er in je eentje achteraan gaat, maar dat het je niet lukt om bij de kopgroep te geraken. Dan sta je weer voor een keuze: of je laat je inlopen of je begint aan een kansloze missie om kilometers in je eentje tussen de groepen in te blijven zwemmen. Wanneer je voor de laatste optie kiest, bevind je je in de Chasse Patate. Je bent een eenzame strijder, bezig met een totaal nutteloze lijdensweg, maar je weigert op te geven. Tranentrekkend mooi!

Waar komt Chasse Patate vandaan?

De term vindt zijn herkomst uit het zesdaagsen circuit. De Chasse Patate was een koers die werd gereden als opvulling van het officiële programma. Het was om de middagen op te vullen, voorafgaand aan het beter bekeken avond- en nachtprogramma. Veelal zaten er scholieren op de tribune en er werd vooral gekoerst voor het spektakel. De toppers in het klassement konden zo de benen rust geven, de mindere goden konden wat rondjes voorsprong terug pakken, waardoor het veld weer wat dichter bij elkaar kwam en de zesdaagse ogenschijnlijk weer iets spannender werd.

De term “patattenjacht” komt officieel uit de Zesdaagse van Parijs. Voorafgaand aan de koers werden door de renners patatten gegeten. Omdat ze allemaal met een volle pens de baan op gingen had het daarop volgende puntenkoersje niet het hoogste niveau. De renners deden het relatief wat rustiger aan, om zo de spijsvertering wat meer tijd te geven. De punten werden over en weer gedeeld, maar er werd weinig aanzet gemaakt om daadwerkelijk rondes voorsprong te pakken. Zodoende stond de Chasse Patate voor een koers voor de opvulling, net zoals die eenzame vluchter die in z’n eentje tussen de groepen in zwemt. Opvulling. Maar wel prachtige opvulling.

Sokken

Heb jij vrienden die continue in de Chasse Patate zitten? Doe dan deze Chasse Patate-sokken cadeau! Of “overkomt” het je zelf geregeld in de plaatstelijke koers? Koop ze dan lekker voor jezelf. Want al ben je bezig aan een kansloze missie, met deze sokken zie je er wel goed uit!

Wielersokken Chasse Patate

De ontsnapping gemist? Dan maar kansloos achter de kopgroep aanrijden, in wielertermen ook wel de ‘Chasse Patate’ genoemd. Met deze fietssokken zie je er gelukkig wel top uit!

€9.95

Winkel nu

Het bericht Wat betekent Chasse Patate? verscheen eerst op Pedaleur de Charme.

1. Aerosokken

Wil je kostbare watts sparen, racen op de weg of tijdrijden? Dan raden we aerosokken aan. De aerosokken zijn wat hoger en bevatten spandex, hierdoor zijn deze sokken aerodynamischer. Aan de binnenzijde van de sok zitten twee siliconenstrips, zodat de sok goed hoog blijft zitten. Buiten dat de aerodynamica enkele watts scheelt, zien ze er ook gewoon heel goed uit!

2. “Gewone” wielersokken

Wil je een rustig koffierondje doen en ben je er niet op uit om KOM’etjes te rapen, kies dan lekker comfortabele fietssokken. De aerosokken hebben dan iets minder zin, omdat je geen kostbare watts hoeft besparen. De “gewone wielersok” is ook wat goedkoper, dus het geld dat je hiermee bespaart kun je uitgeven aan een kop koffie, een appelpunt en/of een goed speciaalbiertje.

3. Hoge of lage wielersokken?

We raden een wat hogere sok aan. Die zien er natuurlijk echt geweldig uit, maar ze geven ook het compressie-effect. Wanneer sokken een compressiewerking hebben, stimuleren ze de doorbloeding, waardoor je minder snel verzuurt. Ofwel; met hoge wielersokken rijd je iedereen uit het wiel. Ok, onzin natuurlijk… maar je ziet er wel goed uit!

Het bericht Welke wielersokken moet ik kiezen? verscheen eerst op Pedaleur de Charme.

1. Poets je machine

Je machine moet onberispelijk schoon zijn. Het beste is om je fiets direct na een tocht even schoon te maken. Haal een borstel over de tandwielen en de ketting en veeg met een doek al het modder weg, nu deze nog makkelijk te verwijderen is. Wanneer alles aangekoekt is, krijg je je machine veel moeilijker schoon.

2. Koop wielerkleding die past

Er is niets zo lelijk als wielerkleding die totaal niet past. Te grote shirts die om je lichaam flubberen zien er natuurlijk niet uit. En buiten dat bespaar je een hoop kostbare watts als je goedpassende kleding hebt.

3. Kleuren moeten matchen

Wanneer je een paarse broek draagt met een knalgroen shirt en rode sokken, dan zou je direct van de weg gehaald moeten worden. Zorg ervoor dat de kleuren die je draagt niet vloeken.

4. Een knappe fietsbril

Je kunt niet met een casual zonnebril op de fiets stappen. Zorg dat je een knappe – bij voorkeur beetje grote – fietsbril hebt. En draag de pootjes van je bril over de bandjes van je helm.

5. Sokken!

Zorg dat je goede – bij voorkeur hoge – sokken draagt. Die mooi zitten. Het mooiste vinden wij natuurlijk hagelwitte sokken, dus wanneer die van jou niet meer schoon te krijgen zijn, koop dan gewoon een nieuw paartje. Bij ons kosten ze niet zoveel. En witte sokken passen natuurlijk goed bij elke outfit. Kijk hier voor al onze sokken.

Het bericht Hoe word ik een echte Pedaleur de Charme? verscheen eerst op Pedaleur de Charme.

Wat zijn aerosokken?

Aerosokken zijn – je raadt het al – aerodynamische sokken. Vanwege de stof, de lente van de sok en de zeer strakke pasvorm, heeft deze sok een lagere luchtweerstand dan “gewone” sokken. Het bespaart dus enkele watts bij dezelfde inspanning. Waar voor de profs elke watt telt – marginal gains – maakt dat voor de wielertoerist zoals jij en ik natuurlijk niet zoveel uit. Maar wij vinden het er gewoon gaaf uitzien. En als het er cool uitziet en het werkt ook nog eens in je voordeel, is er natuurlijk geen enkele reden om er niet mee rond te rijden.

Sowieso zijn wij om verschillende redenen fan van een hoge sok.

Wij hebben een hele zwik aerosokken in het assortiment en ook deze kunnen wij volledig naar wens personaliseren. Dus kijk eens rond in de webshop.

Het bericht Wat zijn aerosokken? verscheen eerst op Pedaleur de Charme.