{"id":999,"date":"2022-08-15T08:27:12","date_gmt":"2022-08-15T08:27:12","guid":{"rendered":"https:\/\/pedaleurdecharme.nl\/?p=999"},"modified":"2022-08-15T08:27:15","modified_gmt":"2022-08-15T08:27:15","slug":"der-radsauger","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pedaleurdecharme.com\/de\/wielerverhalen\/de-wieltjeszuiger\/","title":{"rendered":"Der Radsauger"},"content":{"rendered":"\n

Het is vijf uur en ik zit achter m\u2019n laptop. Het is wel een keer mooi geweest met dat werken, ik maak me op voor een rondje door de polder; van een kilometer of 60. Even de kop legen. Een reepje gaat in m\u2019n shirt, ik vul m\u2019n bidons en trek m\u2019n machine uit de schuur. De polder in.<\/p>\n\n\n\n

We gaan op pad<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Na een kilometer of 15 zie ik in de verte een medecoureur die in z\u2019n eentje aan het koersen is. Fijn, ik heb een richtpunt. Het windje staat tegen en met 36 in het uur rijd ik erheen. Dichterbij komend zie ik een stevige man, een stuk in de vijftig gok ik, maar met de geschoren kuiten van iemand die al z\u2019n hele leven fietst. Ik zet even aan om \u2018m te overvleugelen, dat lukt. Ik laat \u2018m direct achter in de lege polder. Kleine overwinning; lekker.<\/p>\n\n\n\n

Helaas moet ik in de remmen voor een stoplicht. Jammer, want ik zat er net lekker in. Keurig knijp ik in de remmen, terwijl de man die ik zojuist had ingehaald, vol door rood knalt. Niet helemaal netjes, maar ja, ik heb weer een nieuw richtpunt. Wanneer ik \u2018m voor de tweede keer overvleugel, gaat \u2018ie wel in m\u2019n wiel zitten. Deze keer was \u2018ie beter voorbereid dan de eerste keer.<\/p>\n\n\n\n

\"wieltjeszuiger\"
Wieltjeszuiger<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

De wieltjeszuiger<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Even testen hoe taai de beste man is. 36 wordt 37, 37 wordt 38. Z\u2019n kuiten hadden z\u2019n taaiheid al enigszins verraden en hij blijft sto\u00efcijns in m\u2019n wiel zitten, zonder ook maar enigszins aanzet te geven om een keer over te nemen. Duidelijk; ik heb te maken met een wieltjeszuiger. Ook wel een wielklever genoemd. Mede omdat ik mijn eigen benen begin te voelen besluit ik het erbij te laten en te accepteren dat Peter \u2013 zo ben ik \u2018m inmiddels gaan noemen – mij de komende kilometers zal blijven schaduwen. Netjes sein ik de loszittende putdeksels, de mensen die we inhalen en de verkeersdrempels. <\/p>\n\n\n\n

Na een kilometer of 15 volgt weer een rood stoplicht en vanwege de drukte is ook Peter genoodzaakt om in de remmen te knijpen. Hij komt links naast me staan en ik kijk \u2018m aan, wachtend op het bedankje voor al het kopwerk dat ik heb verricht. Hij gunt me geen blik waardig. Lul. Terwijl het licht nog op rood staat, vindt hij een wat rustiger moment en hij trekt zichzelf weer op gang. In de verte slaat hij af. Ik koers weer in m\u2019n eentje verder.<\/p>\n\n\n\n

Heb jij altijd een fietsmaatje in je wiel zitten? Trek dan deze sokken<\/a> aan! Of geef ze cadeau om een statement te maken!<\/p>\n\n\n